Korzystasz z Internet Explorera 8 (lub starszego...)! W związku z tym: - ta strona będzie prawdopodobnie wyświetlać się nieprawidłowo, - najwyższy czas na aktualizację lub zmianę przeglądarki! ;)
W swoich pracach Monika Stolarska bada wielopiętrowość i złożoność świata, tworząc wizualne opowieści, w których wszystkie elementy — naturalne i miejskie, organiczne i przemysłowe — pozostają częścią jednej całości. Malarstwo staje się tu przestrzenią dialogu pomiędzy skalą mikro i makro, pomiędzy tym, co materialne, a tym, co symboliczne. Gęste skały, strumienie, paraboliczne łodygi, purpurowe dymy i pulsujące kule słońc splatają się z obrazami opuszczonych budynków, porzuconych gabarytów czy chwastów wyrastających z pęknięć betonu. Ten zestaw motywów tworzy napięcie między apokaliptyczną wizją a utopijną ideą odrodzenia. Artystka przetwarza swoje odczucia, wspomnienia i intuicyjne tropy, budując z nich osobisty język plastyczny.
To, co widzi dziś, wynika z tego, co zapamiętała kiedyś — a natura staje się dla niej materializacją świata, który ją nieustannie przyciąga. Jej obrazy są zapisem przeszłości i refleksją nad przemijaniem, ale także obserwacją tego, jak niszczenie i wzrastanie nieustannie współistnieją w jednym, pulsującym rytmie. W tych malarskich przestrzeniach człowiek i natura przenikają się wzajemnie: miasto zarasta roślinnością, a organiczne formy wyrastają w miejscach po dawnych konstrukcjach. W tej wizji nie ma podziałów — wszystko, co istnieje, splata się i współdziała, tworząc niejednoznaczne, symboliczne pejzaże będące równocześnie wspomnieniem, prognozą i zapisem nieustannego ruchu świata.
Monika Stolarska urodziła się w 1986 roku w Warszawie. Tutaj mieszka i pracuje. W latach 2005-2011 - studiowała na ASP
w Warszawie, Dyplom magistra sztuki z wyróżnieniem dziekańskim uzyskała na wydziale Malarstwa w pracowni prof. Wiesława Szamborskiego ze specjalizacją dodatkową w pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej prof. Mirosława Duchowskiego.
Od momentu ukończenia studiów łączy własną praktykę artystyczną z pracą dydaktyczną. Ważnym punktem odniesienia jest dla niej natura, to jak oddziałuje ona na człowieka, jaki jest jej rytm. Z drugiej strony inpiruje Ją neoplastycyzm i suprematyzm, które uważa za aktualne źródło problematyki artystycznej. Jak sama mówi, łączy biomorfizm i formy organiczne z mistyką malarstwa bezprzedmiotowego.
🔵 wystawa trwa do 27.02
🔵 czynna poniedziałek–środa / 15:00 – 19:00
🔵 Fort Sokolnickiego / ul. Czarnieckiego 51
🚀 Jak wygląda droga do nas?
• Najbliższe przystanki: Plac Wilsona (metro, autobusy, tramwaje) – ok. 5–7 min pieszo, dojście przez park
• Dojście utwardzoną, równą drogą parkową dłuższa droga, w okolicy Prochowni przejście ze schodami – krótsza droga.
• Wzdłuż parku są szerokie chodniki i przejścia z obniżonymi krawężnikami.
• W pobliżu dostępne są miejsca parkingowe w strefie płatnego parkowania.
• Brak wyznaczonego miejsca parkingowego dla osób z niepełnosprawnością bezpośrednio przy obiekcie.
🔹 Dostępność
• przestrzenie dojścia do Fortu są z kostki brukowej
• przestrzenie w Forcie są płaskie, bezprogowe
• w Forcie jest dostępna toaleta dla osób z niepełnosprawnościami
• miejsce jest przyjazne sensorycznie
• na miejscu słuchawki wyciszające do wypożyczenia
Szczegóły dostępności znajdziecie w naszej Deklaracji Dostępności link
reklama
Inne wydarzenia / informacje / polecane miejsca w Warszawie